Foto’s – Cyclophonia


“Langzaam bewegen twee stellages op wielen, bijeengelast uit een stuk of tien omafietsen, naar elkaar toe door de passage van het Rijksmuseum. De ene sleept een batterij orgelpijpen achter zich aan, de andere is volgehangen met slagwerk bestaande uit kettingen, sturen, frames en fietsbellen. In elk van die stellages zit een half dozijn studenten van het Koninklijk Conservatorium die zingen, acteren en muziek maken. De uitvoering schijnt iets te maken te hebben met vrouwelijkheid en Afrika, want is geïnspireerd door Peter Sellars’ Desdemona, maar dat mag de pret niet drukken. De wekelijkse concerten in de onderdoorgang zijn zonder meer de meest geslaagde voorstellingen op het Holland Festival tot nu toe. En nog gratis ook.
(…)
Op basis van wat ik tot nu toe gezien heb lijkt de conclusie dat een groep muziektheaterstudenten meer van eigentijds muziektheater heeft begrepen dan de hele topprogrammering van het Holland Festival. Juist door de pretenties en de hoge production values vervallen Francesconi, Van der Aa, Dillon en Fabre elk in een eigen vorm van maniërisme.
(…)
Voor wezenlijk nieuwe muzikale ervaringen moeten we juist het grensvlak van disciplines opzoeken, en in een tijd waarin alles ‘kunst’ kan zijn is presentatie een essentieel onderdeel van elke kunstvorm, dus ook van de muziek. Je moet alleen niet interdisciplinair doen omdat het moet, maar omdat het leuk is. De nieuwe generatie begrijpt dat en rijdt in een muzikaal fietsmonster onder het Rijksmuseum door, in plaats van krampachtig eigentijds te doen in een kijkdoos.” Floris Solleveld, juni 2013